Seni toprak ettiğim güne uyanayım,
Gözyaşlarım yapraklardan süzülsün, güneş olsun dermanım.
Belki bir çiçek yeşerir dünyada,
biri okşar ve eksiltili aşkımı o çiçekte, bir başkası yaşar, umuttan doğar gün.
Nefesin ağır, sesin çığlık, tenin diken ve durmaksızın kanayan ben,
İyileşebilmek için kaçacağım senden.
YZKİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
