tuhaf,ben kimim mi,kaçıncı sorunun son harfiyim ya da ağaç kabuğundan bir kadın..kadından öte yaratıkların dişili kuşların
kabuklarım arasına sızan böcekler tarafından çimdiklenmiş yumuşaktası nar bahçesinin
tam ortasına yerleştirilen kamelyasında,kamelyasız kadın...
gölgeler başka tarafa secde ediyor,ben güneş altındayım
işe yaramıyor dört bir yana koşturup durmuş olmam
beni bırakmıyor kapı,duvar,pencere,karanlık oda
ağzı kocaman derin bir kuyu başına diziyorum kendimi ve hepsini,hepimiz ağlıyoruz,kuyu doluyor su ile...aynasındayım...
en çok sana değil ışığa aşığım,kavgam seninle değil bu yüzden,karanlıkla kavgalıyım
seni seviyorumları sildim dilimden,yeni küfürler öğrendim
etek,saç,sakal,bıyık,yüzük,kırık hayat geldikçe aklıma
uçamaması kuşların,derenin çamurlu akması mesela
bozuyor sinirimi,çözülüyor küfürlerle dolaşan dilim
kibar olmak eski hikaye,eskimiş toprak diyorlar ya,aynen öyle
yeni bahçe köstebek yuvası,beni ve otları çekiyor dibine
kibar olmak neyime,nasıl küfretmeyeyim...
tuhaf
ben kim miyim
sor sorunu,belki söylerim!..
10.12.08
