Şimdi bu vuslat mı sevgilim?
İçindeki saflığı oluk oluk sokaklara akıttığında,
Ben bir damlasına muhtaçken kimler içti kana kana?
Ve belki biraz da yalnızlık iyi gelmiş olmalı bana,
Nereden geldiğimi unutuyordum yoksa.
Boya şu gökyüzünü koyu kırmızıya,
Susalım, sussun herkes ve dinsin kahpe yağmur.
Yastık olsun yatağımızda huzur,
O koca kafes gibi kollarda mahsur kalayım.
Yavaşça sönsün ışıklar, usul usul...
