Soğuk rüzgârlar üşütmesin şakaklarındaki hayat kırıntılarını
Yalnız beraber bakalım gökyüzüne
Ağır ağır duyuralım dünyaya varoluşumuzun muştusunu
Bir ömür olsa yine taşıyacak yorgun dizine
Annem ki görünüşüyle harekete geçirir
Bahara aç toprakların hayat pınarlarını
Sen dur ben gideyim çizilen yolların öncesine
İstemem yağmur ağlatmasın gözyaşlarını
Sebep eylesem uzansam önlerine
Az gelir kelimeler dar sözlük kılavuzlarından
Bir hayatın fedası erise de gözlerimde
Annem dökülür son kez dudaklarımdan
