HÜZÜN TADINDA
Şiirin en saf haliydi gözleri,
Ruhu, anadan üryan
Öylece bana bakıyordu ışıl ışıl.
Katıksız, her şeyden uzak
Tek bana yakındı o an.
Ruhunda takılı kaldı ruhum.
Demli gün batımına astım
Hayal kırıklığımı ya da
Kırık hayalimi, bilmiyorum.
Bekledim, zamanla işi olmayan
Bir taş gibi,
Bilmem kaç asırlık bir ağaç gibi,
Bekledim...
Yağmur yağıyor yine.
Hayal kırıklığı,
Islak...
Mezem yalnızlığım...
Akşam, yine hüzün tadında.
Seyfi ALTINDİŞ
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
