ne güzel gülerdin
toprak kokulum
bahar gibi
çiçek çiçek
sen varken
dolardı dünya
ve
umut
içimdeki kıvılcım
endişesiz yanan ateş
gün
yarin
ölümü hesaba katmadığım gelecek
anam
kadınım
oğlum
kızım
bağ
bahçe
bostan
ağaçtaki kuşlar
gökte uçan güvercin
avludaki köpek
börtü
böcek
kısacası her şeye
anlam kazandırırdı varlığın
efkarın yerini alırdı gülücük
şimdi boynum bükük
anlamsızlaştı her şey
kimseye diyemiyorum derdimi
şiir oluyorsun kalemimde
satır satır
babam
acının üstüne
tattığım acı
yitirdiğim yaşama sevinci
ölüm yıldönümün yaklaştıkça
arıyorum köşe bucak
gözlerim doluyor
zor tutuyorum kendimi
annemin yanında
ağlamamak için
ister istemez kabulleniyorum
başka bir şey yok yapacak
ne güzel kokardın
toprak kokulum
bahar gibi
çiçek çiçek...
Arap Kurt
