Aslında dolu dizgin bir rüya çizdim kendimce,
O rüya da yok olmak ve hiç bulunmamak istedim...
Belki çok yorgun belki de ar sızdım...
Hep umutsuz gözlerle yüzdüm kıyıları,
Öfkemle boğuştum nedenlerimle kahroldum harfsiz gönlümde
ama;
Hep gönlümce oldu ak düşen kafamla...
