sessiz hıçkırıklar bıraktın
yağmurlu ve hüzünlü kentlerime
ne olurdu gitmeden son bir gece seni görseydim
avuturdum sonraki ömrümü
yanlizlik geldi oturur yeniden baş ucuma
geçmişten kalan öfkesi ile
acıtır dokunuşları kalbimi
akşama mor düşerken bu kente
neden?
hani son olacaktı son adresındım
geçmişten kalan geleceğe uzanan
adressiz mektuplar gibi savurdun beni
