Zamana salıyorum savrulan küllerimi
Çıkmaza bağlıyorum bir umut dediklerimi
İmkansız gelirken bir gülüşün sesi
Ağlıyorum ve daha çok özlüyorum
İki kadının hatırası varken gözlerimde
Artık ürkütüyorsa beni ikilemlerim
Bana korkak deme sadece söyle
Nasıl seveyim bir başkasını yüreklicesine
Kurumuş bir yaprak gibiyim belki
Rüzgar sallarken beni usulcasına
Ben düşmemek için çırpınırken
Kendimi zor tutuyorun..Korkuyorum
Kimse dönüp bakmazken bana
Yorulmuş ve daha çok yorulmuşum
Bende sessizce yok olmayı biliorum
Sadece tek istediğim düşerken
Kaybettiğim güzellikleri sonkez görmek
