(GEÇMİŞ ZAMAN)
Yıllar oldu sen bu gönlümden çıkıp gideli
Sararsada perdeler, senin ellerin hep aynı
Yabancı insanların gözlerine korkmadan
bakabilmem zaman aldı elbet, ama
Bu ara ben, yitene sevdalandım…
(İLK GÜN)
Üşüyor musun? Yeni banyodan çıktın
İstersen sokul yanıma usulca…
Ellerin kabarmış.
(ERTESİ GÜN)
Bir bulut geçmiş gibi üstünden.
(SON GÜN)
Yanaklarına dokunup,
Ağlamak istedim bir an,
Düşmekten korktum,
Kirpiklerine tutundum.
(HİÇ BİR ZAMAN)
O kadar uzaksın ki!
(BEN)
Dokunamıyorum
(SEN)
Yoksun
(ŞİMDİ)
…
(GELECEK ZAMAN)
Geleceksin
(HİÇ BİR ZAMAN)
Ben.
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
