Yüreğine ne kambur ne çıbandım
Aşktım, aşktan öte
Aştım kilometrelerce mesafe
Bir sana varamadım
Yokluğum senle varlığa döndü
Varım senle yoğruldu
Sen, beni yok sayınca
Sırrın, benliğimi kararttı
Evet, sırrını döndün bana
Beni geceye bıraktın
Oysa, bir güneş damlana razıydım
Razıydım, bir kelâmla bir bakışına
Sen ayım, sen güneşim,
Sen benim evrenimdin
Ben kambur, ben yara,
Ben çıban olamazdım
Haddim miydi yüreğini çöl etmek
Haddim miydi gözlerini yaşartmak
Ben sana gül, sana mut olmalıydım
Sen, beni yok saydın
Dermansız kaldı şu fakir gönlüm
Canın sağ olsun sevdiğim
Sen olmasan da ben
Ay yüzünü yaşar, uzak severim.
