Gecelerden bir gece
Uyumuşum rüyalarında
Dalmışım senle dolu dünyalara
Sabah uyandığımda
Buz gibi tenim
Buz gibi kanım
Yüreğimin penceresini açık unutmuşum
Tutulmuş ruhum
Tutulmuş canım
Şimdi anlıyorum
Hep senin yüzünden bu hastalık
Öyle bir hastalık ki
Tedavisi yok..
İlacı yok.
Yüreğimin penceresini açık unutmuşum
Tutulmuş umudum.
Sabahlardan bir sabah
Uyanmışım kapkaranlık bir güne daha..
Ne güneş görür gözüm
Ne bahar..
Hep senin yüzünden bu kanser..
Öyle bir kanser ki
Tedavisi yok
İlacı yok..
Söküp alıyor hayatımı
An an, saniye saniye
Anladım ki sebebi
Yüreğimin penceresini açık unutmamdı..
Ayaz oldun girdin içeri..
Tutuldu ruhum
Tutuldum sana..
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
