Yol
varlığın ile bulduğum hayat
hep bende kalsın isterdim
ama olmadı işte
yürüdük uzun ince bir yolu
kenetlendi ellerimiz
seviştik parmaklarımızla
oturup dinlendik yeşil vadide
geldik göz göze
çok şey söyledik birbirimize
tıpkı masaldaki gibi
‘az gittik, uz gittik, dere tepe düz gittik’
geldik yol ayrımına
birimiz sonbaharda kuru yaprak
birimiz ilkbaharda taze çiçek
kapıldık rüzgara, savrulduk
birimiz sağa, birimiz sola
kalmasını isterdim
kalmadı
seninle bulduğum hayat
13.01.2005 – yozgat
