YOKLUĞUN VURGUN
(bedeninle bedenim, arasına tel örgüler çekilmiş iki yasaklı bölge şimdi, geçişi uzak zamanlarda kalmış)
Yokluğunun coğrafyasında
cirit atan, tek gözlü
çift başlı acılar dikildi karşıma
kınından çıkan ucu sivri hatıralar
saplandı bilincimin en diri yanlarına
yırtıcı bir fotoğraf, pençesine aldı gülüşümü
ve savurdu bir okyanusun en dibine
korkular devriye gezdikçe bedenimde
göz altına alındı umutlarım
Yalnızlık ,
yatağıma musallat olan sinsi bir sevgili
Koynuma aldıkça,
hüzün yüklü bir şiir çağırıyor uzaklardan
sevda cümlelerinin
Aşk yüklü dizelerine takılıp
Kovuluyorum
Hiçbir dizeye duygu veremeyen
Pörsümüş,uyumsuz bir sözcüğüm şimdi
ilişmeye çalıştığım bir şiirde
yavaş yavaş anlamımı yitiriyor
hiçliğe yuvarlanıyorum!
Nilay Akçay
ANAFİLYA TEMMUZ 2008)
(ORTANCA,KASIM 2OO8)
