bana,
derinliklerime, müjdeler olsun
sonsuzluğu sundu zaman
gözlerime, gözlerin sızdığı zaman
geldin ya
günebakanlar döndü bana
ışıdım, ısıttım
erince boğuldu dünyam
dokunmak, dokunmak ellerine
ve gülümseyişin küçülttü
küçülttü de dünyayı sundu bana
seni kutsamak, duyumsamak
taş olup yüreğe otursan da
her nefesi sende solumak
gündoğumlarında
güneşin altın saçaklarına
tırmanırcasına bekleyişim
deliceydi, delice özleyişim
suskular yalan, susmalarım da
her gündoğumunda figan eder
isyan eder, yokluğuna yanardım
yalandı gülüşlerim
...............yalan
Müsade Özdemir
