Şişşt sessiz ol ,
Duyuyor musun vicdanının sesini?
Artık kulak ver dinlesen ne çıkar ki?
Nereye kadar zulüm, nereye kadar kötülük?
Hani çocukluğunda ettiğin yeminler?
Hani sen incitmezdim karıncayı?
Ne oldu şimdi, zalimlik yakıştı mı?
Şişşt sakın cevap verme!
Bak vicdanın sana seslenmekte.
Dinle bak, ne öğütler vermekte.
Hani umursamadan elinin tersiyle ittiğin yetim,
Hani annene babana sarfettiğin zehir sözlerin,
İşçilerin hakkını yediğin anlar,
Yaptığın zulümler,
İşkenceler.
Hani günahı umursamadan,
Başıboş davranışlar,yalanlar!
Yapma gönül!
Kırma artık,
Yıkma gönülleri!
Sen insansın.
İnsan gibi davranmak yakışır!
Yoksa hayvandan farkımız mı kalır değil mi?
Artık insanca yaşamanın vakti,
Gelmedi mi?
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
