"Uyanıklık, her zaman bir şeyden kaçmak için en iyi bahanedir. Özellikle de sabah 4'te." — Franz Kafka"

Uykunun Tadı

sustukların büyür içinde

yazı resim

Uyuyamadım ben hiç. Uykunun kollarına bırakamadım kendimi. Uykudan uyanamazsan diye korktum, uyuyamadım.
Gecelerinin rengine tutuldum. Yıldızların ışıltısında hayaller kurdum, uyuyamadım. Yağmurun sesinde şarkılar söyledim, uyuyamadım. Uyuyamadım ben hiç. Gözlerim tavana dikili, gecelerde uyuyamadım. Gözlerimi kapayamadım. Yapamadım. Gecenin büyüsünde herkes uyurken sayılarla oyalandım yine de uyuyamadım. Koyunlara geçtim, koyunlarda da uyuyamadım. Uyku ne, tadamadım. Dudaklarımın ucunda kaldı, dokunamadım. Acı mı, tatlı mı, ekşi mi bilemedim, uykuya dalamadım.
Gözlerimi uykuya kapatamadım. Elimde kalem, sayfalarca yazdım. Uykunun rengini bulamadım. Uykusuzluğun grisinde, gecenin mavisinde esir kaldım. Uyurken ben hiç uyuyamadım.

KİTAP İZLERİ

Yaşadığım İstanbul

Selim İleri

İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön