]
Hiç yaptın mı? Seni sen yapan unutulmuş ayrıntıları geçmişin çatı arasında aradın mı? Seni sen ile buluştıran zamanları, hikayeleri, hayatları, insanları hatırlamayı denedin mi? Sana verilenleri aldığın yere dönüp, vicdanınla hiç hesaplaştın mı?..
Yoksa alıp gidenlerden misin? Hiç düşündün mü?..
Bir bal arısı gibi, ucsuz bucaksız bu çiçek vadisinde büyürken Hayatı yaşamak için, aldığın her nefesi sabırsızca yudumladın. Renkleri öğrendin ve tatları. Sevgilerden sarhoş oldukça daha çok hak ettiğini not ettin, vermeyi, görmeyi bile denemeden. Emanet kanatlarınla uçmayı öğrendiğinde, ardına bakmadan gitmeyi düşledin sadece.
Hiç kendine kim olduğunu sordun mu? Hayatından geçen mucizeleri görmek için vaktin oldu mu?..
Belki sadece bir bez bebek; karanlık gecelerin korkularını paylaştığın. Eskiyip soyulmuş tahta bir müzik kutusu; neşeli şarkılarını mırıldandığın. Kitapların sararmış sayfalarında hapsolan maceraların; düşlerinde çıktığın. Kırışıklıklarında ömrünün hikayesi gizli olan bir yüz. Dumanı tüten bir parça ekmeği uzatan yorgun bir el. Terk edilmiş bir ev, sokak, şehir. Gözyaşlarınla ıslanan bir ruh. Hiç aklından geçti mi ki senin olduğun kadar özeldir her bir can... Senin gibi seçilmişlerdir hepsi...
Sokağın köşesinde seni beklemekten vaz geçmeyen unuttukların var, seni beklemekteler, gelmesen de...
eylül
