yaktığın ışık olsun şu alemde
‘’Davutça’’ söylediysen ses tükenmez
aşka bitti yitti denen bu demde
sevdayla verdiğin nefes tükenmez
özüne bakmadan attın mı suçu
zulüm eyleyenin kaldı ki kaçı
sevgiyi ettin mi kendine ölçü
aşk yoksa girdiğin kafes tükenmez
şerri kovup baştan Hakk’a uyduysan
senden iyi mi var aşkı duyduysan
gönlünden süzüp bir damla koyduysan
cümle alem içse tas tas tükenmez
