Yıllardır etrafı eder temaşa,
Zirvede oturur Toros Dağları.
Yaslarsa sırtını şöyle bir taşa,
Güneşi batırır Toros Dağları.
Sırdaşı her zaman çoban yıldızı,
Gönlünde Akdeniz gizli bir sızı,
Erken gitmez ise mehtap arsızı,
Geceyi yatırır Toros Dağları.
Bulutları ağlar durur haline,
Lale sümbül çiçek açar yoluna,
Rüzgârlar değince saçın teline,
Kederi yitirir Toros Dağları.
Hasreti olsa da içinde yara,
Koynunda düşürmez kimseyi dara,
Bir uçtan bir uca hep sıra sıra,
Ne dertler götürür Toros Dağları.
Buzlu akan suyu balın peteği,
Gelinlik çeyizdir yeşil eteği,
Kuytu köşeleri âşık yatağı,
Duyanı getirir Toros Dağları.
Başından eksilmez kar ile boran,
Az değil yolunu arayıp soran,
Vaz geçmez dünyada bir defa gören,
Ömürler bitirir Toros Dağları.
