Bir oğul geldi,
Dediler dünyaya,
Üreme kanunu gereğince.
Bulunmalıydı ona bir ad,
Toplumsal yasa gereğince.
Dendi Şans olsun,
Dendi Ümit konsun,
Dendi Âşık olsun,
Ve dendi ki illa Işık konsun.
Şaştı bu teklif karmaşasına tüm topluluk,
Ortalığı kapladı,
Alaca bir karanlık…
Yükseldi,yükseldi perde perde,
Bir ses,
Duyulmadı hiçbir nefes.
Dedi,ben verdim canını,
Dedi,ben verdim kanını,
Dedi,ben koydum adını:
Çağrılsın bundan böyle,Toprağın Oğlu diye.
YZKİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
