TEBESSÜM
Öğütür yılları gam değirmeni
Bir sevdalı yüzde donar tebessüm
Kaldırmaz bu yürek onca dümeni
Hicran ateşinde yanar tebessüm
Yürek yaraları kabuk bağlarken
Gönül şelâlesi taşıp çağlarken
Kalemler gözyaşı döküp ağlarken
Nefreti sevgiye banar tebessüm
Yâr deyip de zehir doğrar aşına
Keyiflenir durur hicran yaşına
Selâmsız sabahsız girer düşüne
Düşmanımı dostum sanar tebessüm
Gülşenimde elvan elvan açarken
Ceylan gibi sekip benden kaçarken
Yüreğimi viran koyup göçerken
Mâziyi hüzünle anar tebessüm
Ömür kâsesinden boşalır zaman
Hayaller geceden diliyor aman
Muhabbet gönülde olurken harman
Kalbin yamacına siner tebessüm
Dalından dökülür son kuru yaprak
Sele karışıyor bastığım toprak
Ruh nasıl yeşersin kururken ırmak?
Çölleşir umutlar diner tebessüm
Bozulur tuttuğum sevda orucu
Hasret tünelinin görünmez ucu
Mâziye sığınıp ederken rücu
Yakar, hıçkırığa döner tebessüm
Eser fırtınalar,karlanır dağın
Biter ayrık otu,bozulur bağın
Yıllara yenilir,geçer de çağın
Dudakların titrer,söner tebessüm
M.NİHAT MALKOÇ
