Şiirimsi 1
Saat 2
Bir adamı seviyorum, şerefsizin teki.
Saat 2, sanıyor ki beni (benim çok ötemde ) bir adi.
Saat 2, sevsin istiyorum, bile bile içindekini
Saatleri saymıyorum.
Kafamı o şair gibi duvara vurmuyorum.
Beni sevmese de,
Yoksunluktan korkmuyorum.
Saat 2 :22.
Az önce aldattığım bir adamı seviyorum deli gibi.
Çekinmiyorum, acımıyorum kendime.
Yarin 7 de uyanıp,
Gözlerine bakmaktan ürkmüyorum.
Çetrefillendikçe uzuyor gibi sanki,
Sürrealist resimlere dönüşüyor ruhum.
İçimi Dali'nin peynirlerine benzetmeye niyetim yok bu defa.
Domuz kani, domuz sosisi kıvamında uyanacağım.
Sevginin ondan ve benden çok ötede olduğunu bilerek.
Sevginin onun bedeninin ve benim bedenimin dışında olduğunu duyarak.
Ne rüzgarda savrulan pembe şal,
Ne kırmızı rujum, ne akmış rimelim
Değil aşk
Ne de kasıklarımda olasılıksız beliren duygu.
Ben, kendim, kendi içimde,
Ben; bencileyin sevdiğim adamların ötesinde
Duyguyu beklemeye geçtim.
Hep bir sonrakine gözümü diktim, kaçırmak pahasına hatta
Reddedilmekten korkan yanıma kırmızı bir gül verdim.
Alladım pulladım ihanete özenen yanımı,
Yetmedi kelepçeledim, yatağın başına.
Kıskançlığıma peçe taktım, Akdeniz ruhuma fora
Ve dedi ki usulca kulağıma
"Ruhunu yakalayamıyorum anlayamıyorum dediklerini"
Buz kesildi dudaklarım dudaklarının yanı sıra
Nedendi bunca anlamsızlık? Kırmızı rujuma rağmen
Akdeniz ruhuma lanet edene, gözlerimi dikip ceplerimde ki küflenmiş inançlarımı avuçlarına bıraktım...
Türk sanat musikisinden hale yaptım başıma
İnadına rock çalıyordu sokaklarda........ ] ]
