Ömer Akşahan
*Şiir; nitelikli bir ölüm...
*Şiir; yöne yön veren...
*Şiir; sözcüklerin tozlaşma mevsimi...
*Şiir; şairi affeder, kendini ise asla...
*Şiir; yaprağın terlediği an...
Şiir; kuyunun dibinde uzatılan ipi kendine çeker...
*Şiir; genç ve tazeyken kötü şiiri kendine efendi bilir...
*Şiir; şairin kırık şemsiyesi...
*Şiir; leylekşairin solucan arama serüveni...
*Şiir; yokoluş duvarına saplanmış kırık camlar ansiklopedisi...
*Şiir; hayal saatlerini ayarlama enstitüsü...
*Şiir; hiç'i piç'leştiren..
*Şiir; saat kulesine ipsiz tırmanan...
*Şiir; kırık aşk testisinden sızan sır...
*Şiir; yediveren gülün çakır dikeni...
*Şiir; Hayyam'ı dile düşüren...
*Şiir; ışık bahçesinin oyunlarına yenik düşen...
*Şiir; anlamsıza taç giydiren...
*Şiir; tanımsız bir evren...
*Şiir; bana hep gelen, senden hep giden, zamansız gölge avcısı...
*Şiir; soluksuz koşma...
*Şiir; varoluş...
*Şiir; suyu ateşe dönüştüren...
*Şiir; yüreğin damıtımevi...
*Şiir; iflah olmaz müntehir...
*Şiir; Baba Tahir'i üryan gezdiren...
*Şiir; çoban tanrısı Pan'ı kendi zehiriyle panzehire dönüştüren...
*Şiir; kendini deli(l)leştiren...
*Şiir; kuyumcunun harlı ateşi...
*Şiir; sonsuzluğa bırakılan bir deli uçurtması...
