Yazmayalı o kadar çok olmuş ki seni...
Yazmayı unutmuşum, mısralar küsmüş sanki...
Kilitlenmiş parmaklarım...
Bir sonra ki yazıya yasaklanmışım..
Bedenimi saran sana ait kurallar listesi..
İnadına asi inadına korkak...
Oysa benden sana umut olurcasına...
Sınırları olmayan Serbest sevda krokisi....
Ve inan hayatımın tek tesellisi..
Senden gelen....
"Seni seviyorum" kelimesi....
Şu an da sensiz geçen bir gecenin isyanıyla yazabiliryorum...
Aslında yazabiliyorum demek ki...
Yazamadığım seni....
Yazmak yetmiyor...
Uzun zaman olmuş tenini hissetmeyeli..
Seni, Seninle ilgili her şeyi...
Yazmak yetmiyor...
Süslü cümleleri süs eşyası gibi...
Bir köşede yıpratmak içimden gelmiyor..
Yaşamak yazmaktan daha zor artık...
Yazmak yetmiyor...
Kendi tarihime inat..
Karanlık günlerime güneş doğuyor..
Her ışık seni bana getiriyor...
Fakat halen yazmak yetmiyor...
Yine de vazgeçemiycem tek şey..
Seni yazmak.....
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
