“Sen” Yanım Buruk…
Anlamıyorum!
Bir serüvendi bu
İkimizde yarı yolda kalabilirdik!
Bekleseydim “sen” yanım buruk kalacaktı…
(devam ettim senli yollarda)
Bir serüvendi bu/ nereye gitsem,
Hep yarı yolda “sensiz” kalıyorum…
Anlamıyorum/
Bu kadar uzak mıydık birbirimize-ki yollar bitmek bilmiyor…
Sahi yediğim kurşunlardan mı kanıyor yaram
(ay buluta küserse, karanlığa kalırım sevdiğim)
Geride ne yollar kalır ne de kanayan yaram
(bir ben çaresiz çırpınışta yine “sen” diye, ölürüm)
Çok saçmalamışım sevgilim!(şiir yazarken)
Sence neden böyleyim ben/ eskidende mi böyleydim yoksa…
Emre onbey
