Güneş yüzlü, ter kokulu ana,
Biliyorum doymadın evladına,
Gözlerinde yaşlar, yüreğinde ateş var,
Doyamayacaksın
Bundan böyle ağlamaya,
Giysileri sahipsiz,
Yatağı boş.
Seni teselli edemem,
Ne desem boş,
Güneş yüzlü, ter kokulu ana,
Biliyorum doyamadın evladına.
Bir değil, bir çok yürek seninle ağlıyor,
Tanımadık belki evladını ama,
Gidişi yüreğimizi yakıyor.
Artık vatan toprakları oldu yatağı,
Onun ruhu huzurlu.
Bizler, güven içindeyiz belki ama,
Huzurumuz kalmadı, bilesin ana.
Evladımızdır bundan sonra,
Ağlıyoruz sen gibi olmasa da,
Şehit düşen oğluna.
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
