VE YER GÖK O GİTTİ KOKUYORDU. Keskin koku acımsı yayılganlığıyla sadık köpeklerin dünyasına gitti , burunlarından beyinlerine süzüldü , feryat figan ağladılar. Yer gök hassas duyuların korunmasız gücüyle sarsıldı . ve o duyularının keskinliğinden habersiz uluyan seslerle , acısının derinliğiyle ayağının altında devinen yeryüzüne bakakaldı......
Alnından süzülen ter damlasının içine dalarken ruhumu ve yalnızlığımı kıyıda bıraktım . Çırılçıplaktım , uyansaydım yaşayamayacaktım . Ummadığım koylarda umduğum bakışlarla vuruldum . Yaralı ve vurulu kıyıya döndüm , yalnızlığımı ve ruhumu giydim artık eskisi gibi ağırdım , ağırca bir sigara yaktım ve dumanı kendi kaderiyle başbaşa bıraktım .
Güne sessizce geri dönelim.............
Kırılgan gün usulcacık gülümsedi , yalnız yürek usulcacık kırılmış yön aldı . çakıllı yol kaygandı tuhaf bir tezat diye düşündü . çalıntıysa tezatları barındırmaktan başka çaresi yoktur diye cevap verdi sorulmamış soruya bir ses . inandı.......
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
