Şiirler, şairin, çocuklarıdır
Duygulu hallerin, doruklarıdır
Sevdalı gözlerin, konuklarıdır
Sataşma olursa, şair üzülür.
Şiirin gözüne, bir çöp batarsa
Şairin kalbinde, delik açılır
Şiiri hor gören, biri çıkarsa
Bütün şairlerin, kaşı çatılır.
Şiiri ağlarsa, şair hıçkırır
Yavrusu dövülen, babaya döner
Söz atan sonunda, belki utanır
Bir şair kızarsa, aslana döner.
Şiir şairlerin, gönül evidir
Şair şiirini, gözü gibi korur
Kime yarar bir şiire sataşmak
Oysa her söz, kendi yerini korur.
