Bazen canın çok sıkılır ya bir dosta sırdaşa ihtiyacın olur bir derdini hüzününü paylaşmak istersin .
Bulursun belki bir dost sırdaş saf kalbinle inancınla anlatırsın dökersin içini o hep dinler seni dinler gibi göründükçe anlatasın gelir dökersin dökersin oysaki o seni dinlememiş
öyle hoşuna giderki seni dinlemesi dinler gibi görünmesi içinde hiç bi sıkıntın kalmazcasına oysa işine gelen kelimelerini sözlerini dinlemiştir
sırf elinde kozun olsun diye zamanı gelince her kalkışında suratına vursun diye nerden bile bilirsinki sahtte sırdaş oldugunu nerden bile bilirsinki seni verdigin sırlarla sata bilecegini
İŞTE O TA KENDİSİ
