Örgütlenmek
Birden
bir çocuk gibi
doğdu
gün
kucağımıza...
birdenbire yani
sıcacık buharı misali
sofrada
bölüşülen
ekmeğin...
bir trenin
acı çığlığı gibi
keskin
sağır edici...
ama barındıran
ayrılığı
hoyratça kullanılmış
geçmişinden...
Sen
ortasında buluverdin kendini...
ayırdına varmaktı bu
herşeyin
beyni
700 grama erişen
ilk insansı
maymun gibi
sen de attın
tiz bir çığlık
aklının uçlarında...
Beynin
kanatlanmış bir kuş misali
balıklarına
dalıyor
artık
gerçeğin yoğunluğunun...
Gerçek;
ne de güzel
değil mi?
kıpır kıpır
ve de
sıcak
Gerçek;
kavgamız!
Gün
doğdu
ellerimize
bir çocuk misali
ve biz
sakınmadık
ateşinden!
sımsıkı
tuttuk onu
yanan
ve parçalanan
ellerimize aldırmadan...
sonra
o ellerle
birbirimize sarıldık...
yalnızken kendimize...
düşlerimize bazen...
yaralı da olsa
sevdik ellerimizi...
ve
içlerinde oluşan geleceğin düşünü kurduk
nasırlı haritalarının...
-L-
(27.05.2012-Palma de Mallorca)
