(Kusurî’den tırtıklananların yanı sıra bizim de eklediklerimiz var....)
Görmemişin cebine dolsa para,
Koca hazine ona muhtaç sanır.
Ulu dağlar hiç görünmez gözüne,
Bir şahin olmuşum havada sanır.
Ne oldum delisi,başı havada,
Kendi akıllı, elâlem budala.
Ölüm yoktur ona artık karada,
Kendini bitli bir piyade sanır.
Eski dostlar şimdi tanınmaz olur,
Yeni urbalar dolaplar doldurur,
Hayalinde hikayeler uydurur,
Kendini ünlü bir yazarım sanır.
Önce mekân değişir,eş değişir,
Sonra parti değişir,iş değişir,
Ses tonu biraz fazlaca gelişir,
Kendini iyi bir hatibim sanır.
Kusurî korkar,böylesin cehlinden,
Bir zarar gelmez,hayvanın ehlinden,
Bilinmez hangi yandadır yönünden,
Kendisini Pizza kulesiyim sanır.
