Küçük bir böceğim ben
Saçlarının kıvrımlarında saklanmak isteyen.
Yıldızlara dokunmak uğruna
Hep geceyi bekleyen.
Işığına ulaşmak için
Gecesini gündüzüne ekleyen..
Oysa
Bir böcek değilim ben,
Hep karşında duruyorum
Ellerimi ellerine alıp
Gözlerine bakıyorum.
Bir böcek olsam
Yapamazdım zira bunları
İsmimi ismine ekleyip
Adı bilinmez masalsı ülkelere savurmayı
Mahcup bir çocuk gibi sessiz durmayı,
Yüreğinin atışını dinleyip onunla uyumayı...
Sevgilim,
En iyisi ben böyle kalayım
Ellerim gezinsin saçlarında
Ben öyle yok olayım...
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
