1.
Kendi kuyruğu peşinde piçler gördüm,
Onları uyurken teneke kutularla süsleyen kız Çocukları...
Hiç hayvanat bahçesine gitmediğime,
Sokaklardaki boş kafesler arasındayürürken üzüldüm.
Onları dolu görmek için sadakalar verebilirdim,
Sadakalar verdim tanrısız duaların solistlerine.
Buldukları ateşte pişen etler gördüm,Çiğken şanslı günlerinde sevap kazanan...
Kan gölündeki anemikler verdi serinliği
Üfleyerek,
Üşüyerek yazı bekledim.
Mevsimler geçti,
Çok.
Yangına büyüyen ateşler södü kartoplarımla.
Belki de,
Bir ara,
Bahar geldi...
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku