Ne biçimsiniz?
Ne biçimsiz…
Siz kimsiniz?
Bir yürek, bir baş…
Baş boş,
Yürek loş…
Alıp gitseniz kendinizi,
Boşluktan ibaret başınızı,
Loşluktan öte kara yüreğinizi…
Çipil gözler, bakışlar yalan,
Çarpık ağız, sözler dolan,
Alt alta dolanla yalan…
Gitseniz alıp da çıkınınızı…
Her daim yaydığınız karanlığınızı,
Bir de akrepsiz yelkovansız sırıtışınızı…
Hiç var olmamış gibi,
Hep yokmuş gibi,
Zerresiz, varsız, yoksuz gibi…
