Belki dalmışım düne
Belki unutmuşum günü
Belki hiç uyanamamışım hayallerden
Belki hiç gelememişim evime
Belki hiç erememişim sabahıma
Belki donmuşum zamanın ka(h)rından
Belki de o hiç olmamıştır
Beklide hiç yok olmamıştır
Belki ben hiç doğmamışımdır
Kim bilir annem
Belki de diri diri yanmış,ım
Bekli de yananları kucaklamışımdır
Belki güneş doğurmuş yarım dudaklı
Bekli de güneşe doğrulmuşumdur
Belki de bu yüzden umursanmaz güneşi yiyenler
Ah bir arasalar belki bulurlar
Geçmişin hatır kıran icabında kendilerini
Belki dalgalar da duyar çarşaf gibi denizi
Belki hatıralar acıtır delik deşik yüzleri
Belki de delirtir gün görmemiş hanımları ve beyleri
Belki de ağlatır delileri kim bilir
Belki cemre soluk çekiyordur dilde
Zamanın saçları ağarmıştır belki
Belki de kalbini inkârdadır herkes
Bekli anılar kükrüyordur emanetimize
Belki de yarınların içi yarılıyordur gözlerimizde
Belki de ölmüşüz her tükenişte
Kim bilir…
Habibe Ağaçdelen
