En çok kendime ölüyüm ben!
Çürüyüşünü izliyorum, uzuvlarımın.
Islanan göz kapaklarımın ağırlığı vuruyor kaldırımlara
Yürüyor bilinmeyen yönlere
Tutmayı beceremediğim adımlarım...
En çok kendime yenildim ben
Eğri büğrü hesaplaşmalarda!
Karanlık arenalarda bıraktığım yürek
-Yenildi,
Ucu olmayan mızraklarda.
Hiç bitmedi kavgam kendimle!
Hiç gömülmedi topraklara, silahlarım.
En çok kendime kalktı elim...
Lime lime edilmiş bedenimde
Hep pimi açık gezdi
Vucuduma kurduğum mayın tuzaklarının...
Hep kendime hapsoldum ben,
Kendi kurduğum zindanlarımda!
Kendime katil,
Kendime gardiyan...
En çok kendime dayadım silahı
Son kurşunu kullanmadan!
