yürüdüm
şimşeğinde
yağmurunda
karında
vardım ama
kimse yok
..
çoraplarım
ıslak
sulanmış bir
zihin
ağza alınmaz
küfürler
yalpalayan
duygular
beni
kahreden
yine yeniden
aç kapını geldim işte pişmanlığım derinden...
hadi aç
kimsin sen
beni
vâr eden ...
