Yoruldum her çalan kapıya sen diye koşmaktan.
Yoruldum her telefona sen diye alo demekten.
Yoruldum herkesi sana benzetmekten.
Yoruldum herkesi seninle kıyaslamaktan.
Yoruldum her uçak sesinde,
Yukarı bakıp, ürpermekten...
Artık uyuşmak istiyorum.
Gözkapaklarım ağırlaşsın,
Kollarım halsizleşsin istiyorum.
Hoşçakal sevgilim diyerek
Seni unutmak,
Hatta silmek istiyorum.
Yıllar sonra tesadüfen karşılaştığımızda,
Bir, iki saniyeliğine sana bakıp,
İçimden Ne kadar da tanıdık bir yüz diye geçirip,
Arkamı dönüp, gitmek istiyorum.
O gün geldiğinde tek bir şey yap benim için;
Gitmeme izin ver ve asla gözlerime bakma,
Çünkü derinlerde olan seni görmenden
Ölesiye korkuyorum.
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
