Yüzünde
İlk gördüğüm gözlerindeki hüzündü
Dudakların gülse de
O hiç gitmiyordu gözlerinden
Ne güzel bakıyordu dünyaya
Buğulu gözlerdeki
Loş bir ışık
Gözlerine her bakışımda
İçim eziliyordu, ürperiyordum
Çözemiyordum bu hüznün nedenini
Elimi tutunca sen
Gözüm gözüne değince
Gördüm
Onu gördüm gözlerinde
Derin, ıssız bir hüzün
Yandı gözlerim
Kaçırdım onları senden
İstemedim
Hiç istemedim
O hüzne vurulmayı
Kaçtım,kaçtım senden günlerce
Ama rüyalarımda hep gözlerin
Unutamadım ıssız hüznü
KİTAP İZLERİ
Kaplanın Sırtında: İstibdat ve Hürriyet
Zülfü Livaneli
Kaplanın Gözünden İktidar: Livaneli’den II. Abdülhamid’e Cesur Bir Bakış Türk edebiyatının ve düşünce dünyasının usta kalemi Zülfü Livaneli, son romanı "Kaplanın Sırtında: İstibdat ve Hürriyet"
İncelemeyi Oku
