Ölümümün kıyısında,
Issızlığımın ortasında,
Yaşamı seyrediyorum.
Sesin değiyor tenime,
Ürperiyorum...
Bir hikayem yok
Bir sonum da
Ve hiç yazılmadı şiirim
Ama avcumda sesim,
İçimde gece,
Bekliyorum...
Gecemi bölüyorum,
Düşüm sana düşüyor.
Avcumda kelebekler
Birer birer ölüyor
Sıkıyorum yumruğumu
Sonra bir ıslık sesi gibi
Keskin ve çabuk
Karışıyorum geceye
Son(u) buluyorum...
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
