] ]
gemiler batmış ve ben karaya vurmuşum,
uçsuz bucaksız bir sahildeyim
dilediğince kum
dilediğince deniz kabuğu
ama olmayan tek birşey var
sen...
dolaşıyorum belki bulurum umuduyla
saatlerce
günlerce
yıllarca...
sonunda,
en sonunda
bir midye kabuğunda buluyorum seni,
pırıl pırıl, çok saf ve temiz,
İnci Tanesi..
Gözpınarlarım doluyor,
damlalar süzülüyor sıcak kumlara...
saatlerim
günlerim
yıllarım geri dönüyor birer birer bana...
ve ben,
senin ellerine bırakıyorum kendimi
Ve Sonsuz mutluluğa dalıyorum,
hiç çıkmamacasına...
herşeyi seninle yaşayıp,
seninle ölmek istiyorum.
tutkum bu,
böyle seviyorum...
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku