Belki bu gece gökyüzünde bir yıldız kayacak, belki sabahında güneş sımsıcak doğacak, belki birkaç cümlede suallere aç beyinler doyacak, kimbilir, kimbilir kaç kez ölüm yolcuyu yolundan alıkoyacak.
Giden son birkez dönüp baktığında ardına, belki de el sallayacak hiç kimse olmayacak, ya bir nokta da son bulacak yaşam, ya da belki o nokta da tekrar
başlayacak.
Yeterince zamanım var diye düşünenler birgün, koşacaklar soluk soluğa kaybettikleri anın bir ucundan yakalamaya, tüketilen öylesine değerli ki çünkü farketmek için bile zaman kısıtlı sanırım.
Ne demeli, nasıl hissetmeli, biryerlerde birşeyler bitirilmeli, eşelemeden, acıtmadan, kanatmadan, belki de dönüp bakmadan ama yaşanan her ana saygı duyarak, karalamadan ve abartmadan.
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
