Hasretinin merkezine,
Yaşama:
Salıncak kurdum.
Gidiş-gelişlerine odaklandı
Gülümseyen sevdamız.
Gidişinde köreldim,
Küçüldüm,bir yanım boşaldı.
Gelişin şenlikti günüme,
Nehir oldum
Okyanusuna! asice taşan,
Ulaştıkça, coşan..
Hiç gidilmemiş yerin,
Yaşanmamış anın,
Ölüm öncesi son istencin,
Müptela içicinin
Son sigarasına bakışıdır
“Salıncakta” sana bakışım.
Güncem akışkanlığını kaybetti,
Sen geldin,zaman durdu.
Sözcüklerin bittiği yerdesin.
Gün yüzünü dönmeden,
Takıver boşvermişilğimi koluna,
Sevgini anımsat gerçeklerime.
Düşlerim açsın geceni,
“Köşemde” düşün beni sevgili.
Zaman dursun,biz geçelim ötesine...
KİTAP İZLERİ
Tutunamayanlar
Oğuz Atay
Tutunamayanların Edebi Ayaklanışı Oğuz Atay'ın anıtsal eseri "Tutunamayanlar", 1972'de yayımlandığında Türk romanında bir deprem etkisi yaratmıştı. Yarım asır sonra bile, bu sarsıntının artçıları edebiyat dünyasında
İncelemeyi Oku
