UNUTULDU
gözlerim alışkın artık
boşluklar ve öyle
mezar karanlıklar
görmeye
sen ben o biz
başkaları
ve daha
güneşleri kapkara görmekle
ne bilinçlerimizde esintiler
bıraktık
ne de en sevdiğimiz
elma bahçelerinde bir pembe
en kötüsü
yapraklara/ bir güz bitiminde
de olsa/
özlem yüklü olduk katar katar
sen ben o biz ve daha
başkaları
de ki milyonlarcası
öylece
beklemelerimizi
bu boşluklar ve karanlıklar ortasında
neye kuracağımızı
şaşırdık
