Gecemidir insani kendine getiren gündüzmü
Hangi vakit sahip olunur sevgi dolu kalbe
Bir nefes degilmi insanı sahil kenarına götüren
Kara yer gelir eser insanın içini ürperten
Göl kenarı bile yeter aşık olmaya
Küçücük bir tesaduf anıda insana
Ozaman ismini verir Güneş sabaha
Sabahda insana huzur veren kırlara
Her insanı oynatır aslında biri
İnsanın kuklaları oynattığı gibi
Düşmanın öldürmek için kalbime çakdıgı son çivi
Bende kaldırıyorum kadehimi şimdi insanlıgın şerefine
