Soruyorsunuz ki, adın ne senin?
Ne fark eder, ha Ali, Ha Hüseyin, Ha Veli;
Burada bütün Çocuklar paylaşır, aynı kaderi!...
Hepimizin vücudunda İşkence izleri,
Bazımızın kesilmiş kolu, bazımızın kör olmuş gözleri!...
Her gün ölüm makineleri üzerimize çevrilir,
Parçalanır binlerce minik bedenlerimiz!!!
Çaresizce Sapanlara sığınırız;
Sapanla bir şey olmayacağını bildiğimiz halde….
Burası her gün yeni zulümlere gebe;
Burada iki şey var: BİRİ ÖLÜM, BİRİ İŞKENCE!...
Kabullenmek çok zor ikisinde;
Ama ikincisi ölümden de beter…..
Sesleniyorum EY DÜNYA.
DUYUN FERYADIMIZI!...
Dur deyin şu canilere, Dur deyin!..
Ölmesin artık burada çocuklar!...
Olmasın burası artık öksüzler Yurdu…
İstediğimiz çok şey mi bizim?
Sizin çocuklarınız gibi oynamak istiyoruz.
Okula gitmek istiyoruz.
En azından, Bir öğlen yemeğini,
Doya doya korkusuzca yemek istiyoruz….
Buna hakkımız yok mu?
Buna hakkımız yok mu?
Yılmaz Çelik
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
