Gece
Usulca iniyor Körfeze
Birazdan
Ay da çıkar
İki yakada
Yakamozların ışığına sığınan
Karanlığın gölgesinde
Ne
Yaşanmamış aşklar kalır
Ne de doymamış arzular bu gece
Duygular
Çarpıntıya dönüşünce
Tutkunun
Dayanılmazlığına
Teslim olan
Masum
Okşamaların peydahladığı
Tendeki ateşten yangınlar
Sabır
Elvermeyince
Kendi
Doygunluğunu
Yaşamaya başlar
Körfez
Böyle anlarda
Satenden bir çarşaf gibidir
Büyülü
İhtişamıyla
Hazzın
Bütün inceliklerini
Gözler önüne serince
Geceyi
Yaşamak da çıldırtır insanı
Yaşamamak da
Cemalettin Atagan: 31 Aralık 09 / Çiğli
