Doğduğumda kanatlarım yoktu,
Ve hala yoklar.
Peki değişen ne bunca senede hayatımda?!
Hala büyüyorum,hala aynı şekilde yaşıyorum,
Hala aynı havayı soluyorum.
İyiliği ve sevgiyi düşünüyorum,
Ara veriyorum düşünmeye,
Düşünmek yerine sevişiyorum hala,
Ve düşüncelerime yeniden başvuruyorum,
Baktığımda karmaşık kitaplara!
Hala yargılıyorum insanları,seviyorum,üzüyorum,
Gözlerimle bakıyorum değişmezler kumpanyasına,
Arkamı döndüğümde ümit ediyorum!
Yok olsunlar veya değişsinler;
Lanetlensinler veya büyülensinler,farketmez!!
Sadece değişsinler!!
Doğduğumda yoktu kanatlarım,
Ve hala yoklar.
Onlar da değişmeyecek biliyorum!
Susuyorum ve
Döngüsel trajedimi oluşturan parçalara bakıyorum,
Sessizce düşünüyorum yeniden.
Yeniden,
Milyonuncu sigaram tüterken!!
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku