Unutkanlık yok bende, her anımız mıhlanıyor aklıma. Bu
kadar hatırlarken ben, sen nasıl yok olacaksın?
Yok yok,
yok olamazsın.
Gitme,
çok ağlarım ben, gözlerim hep nem nem.
Gitmeyelim, bırak toplamayı aşkın valizini,
boşaltalım geri, ne varsa ceplerimizde.
Konuş ne olur,
ağlayalım, belki vazgeçeriz.
Gülsek kalır mısın?
Susalım o zaman ya da ne istersen,
gitmeyelim işte birbirimizden.
Uykum senle bölünsün, sabah uyanalım,
kitap okuyalım geceleri, birbirimize anlatırız sonra.
Biraz tembellikten ne çıkar sanki?
Dans ederiz, şarap içeriz, sevişiriz,
kavga etsek de olur,
sen olursan kavga da güzel olur.
Yıllarca hatıra biriktiririz, çekilmez dedikleri dünyayı
çekeriz iple.
Yıllar yılları, sen beni, ben seni kovalar, yuvarlanır gideriz.
Biraz kilo alsak ne çıkar sanki?
Balık da tutarız belki, kızartıp, rakıya arkadaşlık ettiririz,
roka yıkarız, maydanoz ayıklamayı da severim belki sen olur-
san.
Ömrümüzü biçen Rabbimiz, bizi toplar birbirimizle.
Eksilmeyelim ne olur. Fazlalaşabiliriz ama.
Olmaz mı dersin?
Diyeceksen, deme,
sen sus, ben konuşayım sadece.
Kal burada, severim, hem de çok güzel severim seni, en iyi
bildiğim şeydi seni sevmek.
Balkona çıkalım biraz, rüzgâr çarpsın. Gitmeyelim ne olur,
kalalım, yok olana kadar.
Sonu her neredeyse işte...
Kalalım sonuna kadar.
